
ด้วยความอยากร้องเพลง(แหกปาก)มากมาก
ก็เลยชวนดาวออกไปสยามด้วยกัน ไปเกะกันเหอะ
นัดกันบ่ายโมง ข้าวไปถึง บ่ายโมงยี่สิบ เลทกะลังน่ารัก อิอิ
แต่คงไม่พอให้ดาวช้อปปิ้ง อิอิ
เดินไปร้านรองเท้าใต้ลิโด้ที่นัดหมาย รอดาวเดินมาจากโบนันซ่า
เจอกันปุ๊ปมุ่งหน้าไป black light ร้านเกะบนลิโด้
เลือกร้องแบบมาราธอน 3 ชั่วโมง เอาให้ตายไปข้างนึง
ถึงห้องก็ไม่รออะไรเลย ร้องๆๆๆๆ เอาเป็นเอาตาย
ซักพักเปลี่ยนห้องเพราะแอร์เสีย ร้อนมาก
อุปสรรคเยอะแต่บ่ยั่น
ย้ายขึ้นไปห้องชั้นสาม ห้องใหญ่ประมาณ 6-7 คน
แต่มีกันแค่สองคน โอ้วว ห้องนี้เป็นของเรา
ตั้งหน้าตั้งตากดและร้องกันต่อไป
วันนี้ไมค์ในร้านแอบห่วยนะ เจ๊งอยู่ได้
ร้องไปเห็นอะไรแว่บๆ เหมือนเพื่อนดิช้านเลย
สงสัยเลยไปดูดีกว่า ตัดสินใจนานมากกว่าจะโผล่หน้าไปดู
แบบว่าไม่ชอบหน้าแตกเพล้งๆ
แต่ก็ใช่เพื่อนดิช้านจริงๆด้วย เจอดาวอีกคน หุหุ
กรี๊ดๆๆๆๆ แล้วก็กอดๆกันนิดนึง เม้าท์ๆ
แล้วก็แยกย้ายกันร้องเพลง
เดินไปบ๊ายบายมันอีกทีตอนสามชั่วโมงหมดไป
(สุดท้ายเราก้อร้องครบ)
เดินเล่นไปเรื่อยๆนิดนึงพอมีเวลาอีกนิดหน่อย
เจ้าดาวขอกลับตอน 5 โมงครึ่ง
ได้ของติดไม้ติดมือเล็กน้อยพอหอมปากหอมคอ
อยากได้สร้อยข้อมือโคตร มันโล่งแขน อันเดิมทำพัง เศร้าจิง
กลับบ้านละ. . . . .แป๊ปเดียวก็ถึงอ่อนนุชด้วยความรวดเร็ว
ทำไมรู้สึกว่ารถไฟฟ้ามันเร็วขึ้น(รึป่าวหว่า)
เอาวีซีดีไปคืนที่ Tsutaya โดนปรับ 10 บาท
แวะซื้อ bakery เข้าบ้านนิดหน่อย กลับดีกว่า

เท่าเนี้ยแหล่ะจ้า. . . บั๊บบาย
ปอ.ลอ.
เมื่อวานโหวตเปรี้ยวกะพัดชาแหลก
แล้วก็ไม่หลุด ค่อยยังชั่ว
แต่กุ๊กไก่ออกก็แอบเศร้า. . .
ร้องเพลงไม่เพราะแต่ความฮานี่ที่หนึ่ง เฮ้อ
บางคนก็ยังอยู่อยู่ได้ เซ็งงงครอดดดดดดดดด
เรารู้สึกว่าเรา Available 24 hrs. มากมาก
แต่พอเราต้องการบ้าง แค่บางเวลาเท่านั้น
ทำไมเค้าไม่มีให้เราบ้างวะ
ดีใจกะปอนด์ด้วยหว่ะ ไมเพื่อนกรูเก่งจังเลยวะ
ดวงกะลังดีเลยนะเมิง ไม่ใช่สิๆ ความสามารถ
หมายถึงว่าตอนนี้ทำไรก้อดี ต้องสอบเนติผ่านแน่เลยเมิงงงง
เจ้าหวาน...เราเอาใจช่วยอยู่ตลอดเลยนะ
คิดถึงๆ ขอกอดทีได้มั๊ย เหงาจังเลยยย
ถ้าไม่รัก : dolly project
*** นี่ Edit จนเหนื่อยละนะ เป็นบ้าอะไรเนี่ย
edit @ 2005/09/18 23:12:29



